snowBoard MDS 53/2012

Poza systemem mocowania do deski, Triad EST jet konstrukcyjnie takim samym wiązaniem, jak Triad. Nie będziemy tu więc opisywali i oceniali całego wiązania, a skupimy się wyłącznie na właściwościach „alternatywnego" systemu, jakim od zeszłego sezonu niewątpliwie jest EST. Po udanych doświadczeniach z patentem mocowania wiązań 2X (2 inserty umieszczone na desce osiowo) Burton rozwinął ideę i obecnie dwupunktowe mocowanie wiązań wygląda nieco inaczej: wiązania pozbawione zostały dysku, natomiast otwory montażowe przeniesiono na zewnątrz płyty podstawy. W deskach  miejsce insertów zastąpiły szyny - po jednej pod każde z wiązań. Dzięki temu stance oraz kąty można ustawiać w sposób płynny, po zluzowaniu tylko dwóch śrub. Aby jednak wiedzieć, jakie kąty uzyskaliśmy, pośrodku płyty znajduje się okienko, w którym można odczytać wartość kąta. I to tyle - system jest prosty. A czy skuteczny? Przekonajmy się...

           

Opinia:

Rzeczywiście, wszelkie kombinacje przy ustawieniu wiązań zyskują nowe, niemal nieograniczone możliwości. O ile, rzecz jasna, lubimy przy nich coś poprawiać. Nie potwierdziły się obawy testerów, że szyny w desce będą zapychać się śniegiem, uniemożliwiając regulację. Dostrzeżono natomiast, że dzięki zewnętrznemu zamocowaniu śrub płyta podstawy znacznie usztywniła się poprzecznie (wzdłuż osi deski) i  w tej płaszczyźnie jest niemal jak przyklejona. Waga wiązań pozostaje na przyzwoitym poziomie, ale nie mieliśmy niestety możliwości porównać jej do wagi tradycyjnych Triadów.

Podsumowując: na pewno patent ten jest dużym ułatwieniem, gdy jeździmy w różnorodnych warunkach. Teraz nie ma już usprawiedliwienia, by nie przesunąć szybko wiązań ku tyłowi, gdy wjeżdżamy w puch, lub ustawić „szerokiego kaczora", gdy pojawią się poręcze.